«Συνήθως σε εμάς φτάνουν τα όπλα του εγκλήματος: μαχαίρια, τσεκούρια, κατσαβίδια ή κάποια άλλα αντικείμενα, με τα οποία ο δράστης θα μπορούσε να έχει έρθει σε επαφή. Για παράδειγμα, φεύγοντας, θα μπορούσε να του έχει πέσει ένα γάντι, ένα καπέλο, ή το κινητό. Συχνά, εξετάζουμε τα καθίσματα των αυτοκινήτων, ειδικά σε περιπτώσεις κλοπής. Όμως, υπάρχουν και πιο ασυνήθιστα αντικείμενα. Κατά τη διάρκεια της έρευνας μιας υπόθεσης βιασμού, έπρεπε να εξετάσουμε ένα «ψεύτικο» χαρτονόμισμα, με το οποίο ένας από τους κακοποιούς «πλήρωσε» το θύμα. Ο γενετικός έλεγχος σε αυτή την περίπτωση δεν είχε νόημα επειδή στον βιασμό ήταν τέσσερις οι δράστες. Καταφέραμε να εντοπίσουμε όμως τα ίχνη οσμής ενός από τους βιαστές στο χαρτονόμισμα», αναφέρει ο Ρουσλάν Γκανταλίποφ.